2019 Archive: The Raw Memory of the Line / 2019 Arşivi: Çizginin Çiğ Hafızası
This gallery is an unregulated self-portrait flow of 20 pieces from the year 2019.
The drawings here are not the result of an aesthetic concern or a search for artistic form; they are a primitive memory record that the mind poured directly onto paper by bypassing the censorship mechanism. The language established contains the most naked form of psychoanalytic layers and raw impulses.
The series begins with the existence of the woman, loss, the protectiveness of the womb, and that first potential held within the ovaries. With the introduction of the masculine drive, fertilization, orgasm, and the sheltered silence of the fetus complete the cycle. The subsequent child forms, virginity, the uncanny taboo of the Oedipus complex, and the closed rooms where the untouched entwine side by side, flesh out the deepest confusion of the human mind through lines. The series culminates by evolving toward that most ancient structure—the family—where all these individual impulses and raw forms connect with each other for the first time, establishing dynamic and shifting bonds.
No symbol here is embellished, glorified, or attempted to be explained. Only a raw cycle, closed to the outside world and dissolving within itself, is left behind.
Bu galeri, 2019 yılına ait 20 parçalık kuralsız bir otoportre akışıdır.
Buradaki çizimler, estetik bir kaygının ya da sanatsal bir form arayışının sonucu değildir; zihnin sansür mekanizmasını devre dışı bırakarak doğrudan kâğıda döktüğü ilkel bir hafıza kaydıdır. Kurulan dil, psikanalitik katmanların ve ham dürtülerin en çıplak halini barındırır.
Seri; kadının varlığı, kaybı, rahmin koruyuculuğu ve yumurtalıkların barındırdığı o ilk potansiyelle başlar. Eril dürtünün devreye girmesiyle dölleme, orgazm ve fetüsün o korunaklı sessizliği döngüyü tamamlar. Ardından gelen çocuk formları, bakirelik, Ödipus kompleksinin o tekinsiz tabusu ve el değmemiş olanların yan yana dolandığı kapalı odalar, insan zihninin en derindeki karmaşasını çizgilerle somutlaştırır. Seri, tüm bu tekil dürtülerin ve ham formların ilk kez birbiriyle ilişkilendiği, dinamik ve devingen bağların kurulduğu o en eski yapıya—aileye—doğru evrilerek nihayete erer.
Burada hiçbir sembol süslenmemiş, yüceltilmemiş ya da açıklanmaya çalışılmamıştır. Sadece dış dünyaya kapalı, kendi içinde çözülen ham bir döngü bırakılmıştır.
